از خوشه‌های طلایی گندم تا کارخانه آرد؛ وقفی که مشقِ امید شد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مازندران، وقف، تنها یک سنت کهن نیست؛ پیوندی است میان دستِ سخاوتمندِ دیروز و لبخندِ امیدِ امروز. در شهرستان بهشهر، این سنت الهی، رنگ و بویی از جنسِ تولید و خدمت به خود گرفته است.

داستانِ این وقف، حکایتی شنیدنی است؛ روایتِ گندم‌هایی که در زمین‌های وقفی ریشه دوانده‌اند تا ثمره آن‌ها، نه تنها نانِ سفره‌ها، که مرهمی بر دردهایِ دردمندان باشد.

چرخه تولید وقفی؛ از مزرعه تا کارخانه

در بهشهر، چرخه خیری شکل گرفته است که از مزارع گندم آغاز می‌شود و با فرآوری در کارخانه آرد به شکوفایی اقتصادی می‌رسد. گندم‌های موقوفه، با تبدیل شدن به آرد، به تولیدی پایدار بدل می‌شوند تا نیتِ واقف، به بهترین شکلِ ممکن جامه عمل بپوشد.

این چرخه، نماد پیوند مستقیم میان کشاورزی، صنعت و توسعه اجتماعی است؛ الگویی که می‌تواند در سایر مناطق کشور نیز مورد استفاده قرار گیرد.

درآمد وقف؛ درمان و آینده‌سازی

درآمد حاصل از این چرخه خیر، به دور از شعار، در دو مسیرِ حیاتی هزینه می‌شود: بخشی به درمان بیماران نیازمند اختصاص می‌یابد تا التیامی بر رنج‌های جسمانی باشد و بخش دیگر، صرفِ آینده‌سازانِ ایران می‌شود. این نیت هوشمندانه، نشان می‌دهد که چگونه یک وقف تولیدی می‌تواند علاوه بر خودکفایی، به رفع نیازهای اساسی جامعه نیز کمک کند.

۳ هزار بسته حمایتی به دست دانش‌آموزان بهشهری

امسال، همزمان با هفته وقف، ثمره این نیت ماندگار به دست دانش‌آموزان کم‌برخوردارِ بهشهری رسیده است. ۳ هزار بسته حمایتی، شامل لوازم‌التحریر و ملزومات مدرسه، در میان دانش‌آموزانی توزیع شده است که حالا با دلی گرم‌تر از همیشه، مشقِ امید خواهند نوشت. این اقدام، نه‌تنها آینده‌سازان این مرزوبوم را حمایت می‌کند، بلکه امید به آینده‌ای روشن‌تر را در دل آنان زنده می‌سازد.

این وقف، مصداق بارزِ نیتِ هوشمندانه است؛ پیوندِ مستقیمِ میانِ کشاورزی، صنعت و توسعه اجتماعی. خیراتی که نه تنها امروز، بلکه در آینده نیز کامِ نسل‌های بعدی را شیرین می‌کند تا چرخِ خیر و برکت در این دیار، هیچ‌گاه از حرکت نایستد. بهشهر با این اقدام، نشان داده است که وقف می‌تواند یک موتور محرک اقتصادی و اجتماعی باشد و الگویی برای سایر مناطق کشور فراهم آورد.

سیده حکیمه موسوی گزارش می‌دهد